قسمت سوم

سابقه تاریخی و وقایع  داخلی ایل زنگنه :

وجه تسمیه ایل زنگنه :

بر اساس اسناد موجود در زیستگاه آن سوی مرزهای کنونی و در حوالی بغداد دلاوری ایرانی بنام زنگنه از طوایف کرد ایلات را متحد و در خدمت سلسله کیانیان به دفاع از ایران بزرگ کمر همت بسته است زنگنه خود را بازمانده زنگه می دانند . زنگه پسر شاوران ، ایرانی دلاوری است که برای نخستین بار در نبود کاووس و  رستم در مازندران قدرت نمایی می کند و با پهلوانان مازندران می جنگد و بر پیلسم جنگید و پیروز شد او در سپاه سیاوش به نبرد افراسیاب رفت و راز دار بود و اورا ترک ایران برحذر می داشت و سیاوش او را به نزد افراسیاب به عنوان اسیر تورانی فرستاد زنگه پس از کشته شدن سیاوش در لشکری که کیخسرو اراسته بود به نبرد تورانیان آمد و او در راس سپاهی از مردم بغداد و در برابر کیخسرو می گذرد  و درفشی با پیکر همای نشانه اوست .

اوضاع سیاسی و سابقه تاریخی :

زنگنه جزء منطقه کرمانشاهان که موطن اصلی انهاست بر اساس نوشته دایره المعارف فارسی مصاحب در نقاط زیر نیز وجود دارد :

""زنگنه، دهستان کمازان –شهرستان ملایر – فرمانداری کل همدان  30 کیلو متری جنوب شرقی ملایر (کمازان شامل قلع پری منشاء سلسله زندیه می باشد.) که مشتمل بر زنگنه علیا و زنگنه سفلی می باشد که دو کیلو متر فاصله دارند

 زنگنه نام طوایفی از ایلات  ایران  که در کرمانشاهان ، فارس ، خوزستان و کهکیلویه زندگی می کنند (ظاهرا در اغاز در کرمانشاهان زندگی می کرده اند )

 تیره های ساکن کهکیلویه و خوزستان در سال 1806 قمری (دوره شاه سلیمان صفوی) به این نواحی امده اند       

در فارس در طایفه اینالو –تیره ای بنام زنگنه دیده می شود – و در در دشتستان فارس تیره هایی از زنگنه زندگی می کنند . میان طوایف قشقایی هم تیره هایی از زنگنه هستند –افواج زنگنه در دوره قاجاریه در قشون ایران اهمیت داشته اند ......)

زنگنه در سرشیو سقز( تاله جار و رنگرزان و بستام نیز سک.نت دارند.

زنگنه بنام زیک در کرمان و نیز بنام زنگنه در افغانستان و قسمتی از شمال قفقاز و شوروی سابق زندگی می کنند و تمامی این حرکت ها به خاطر دفاع از ایران و اسلام و تشییع در زمان صفویه صورت گرفته و به این صورت پراکندگی ایلی به وجود امده است ""

بدون شک ایل زنگنه از جمله ایل های بزرگی بود که در یکی از مقاطع تاریخی پس از صفویه با توجه شرایطی که داشت ، می بایست حکومت سلطنتی ایران را در دست می گرفت ف اما سلاطین ایرانی با استفاده از حس وطن پرستی و علاقه آنان به ایران از راههای مختلف اقدام به تفرقه و پراکندگی و انشعاب آنها نمودند و خط سیر کوچ انها را بصورتی مشخص کردند که توانایی تشکیل اتحادیه واحدی را نداشته باشند و از غرب به شرق و جنوب و جنوب شرقی ایران و .... که هزاران کیلومتر را مردان دلاور و جنگاور و زنان دلیر ، خردسالان و جوانان زنگنه با دام و چادر راه پیمودند و در مرزهای کشور برای استقلال ایران سکنی گزیدند و هنوز پس از قرنها با همان اداب و رسوم و عنوان زندگی می کنند و نام زنگنه را بخاطر افتخار این واژه در سیر تاریخی سیاسی و مذهبی محفوظ داشته اند .

                                             "پایان قسمت سوم "

له یووه اتووم که ارام هر چی در باری کردل شیرازی ونوشته هام ازانیتان بیژین                                             قدمتان بان چووم